‘Wüst rijden we zo naar huis’

Niet stiekem thuis een paar rondjes gemaakt, langs rietkra­gen, frisse wind in het gezicht?

„Nee. Ik denk als je serieus met je sport bezig bent, moet je dat niet willen. Ik mag het ook niet. Stel dat je door het ijs gaat of je loopt een blessure op. Ik woon doorde­weeks in een gastgezin, ik zit in Jong Oranje. Het trainingsschema is precies zo uitgemeten om op het juiste moment te kunnen pie­ken. Je kunt het risico niet nemen om dat in gevaar te brengen.”

Je bent geboren en getogen in Wanneperveen, je vader is trai­ner van ST Giethoorn. De lange­baan lag voor de hand?

„Ik ben met de langebaan begon­nen en ben het schorttrack erbij gaan doen. Dat mocht niet meer, zeiden ze een keer. Toen ben ik he­lemaal met de langebaan gestopt en ben ik echt gaan shorttracken.

Ik vind het leuker.”

Wat maakt het zo leuk?

„ Racen. Ik vind waterskiën ook leuk. Of wakeboarden, dat is snow­boarden op het water. En skiën.

Het gaat hard, het is spectaculair.

Maar naast de baan zijn we elkaars vrienden. Er heerst een surfcul­tuur. We krijgen valtrainingen, le­ren om de ijzers bij elkaar weg te houden. Het is onvoorspelbaar, maar toch haalt de beste vaak de fi­nale. Het kan lijken dat het een grote chaos is, maar iedereen weet waar je kunt rijden. Mijn sterke punt is om een goede inhaalactie te plaatsen. Aan de buitenkant kun je doorlopen en is het veiliger, maar daar maak je meer meters. Je kunt ook op het rechte eind naar binnen schieten en zorgen dat je bij de bocht wel net om het eerste blokje rijdt. Maar ja, daar kan het wel eens krap worden.”

Nu hetWK. Volgende maand het Europees kampioenschap in Roemenië. In vorm?

„ Jawel, maar ik heb een flinke groeispurt gehad, het afgelopen jaar twintig centimeter. Dat is wel even wennen. Ik had altijd een achterstand. Ik heb nog een tijd in het pak van Maaike Vos gereden.”

Oud- shorttrackster en oud- in­woonster van Steenwijk Vos, part­ner van marathonschaatser Karlo Timmerman, maakte de overstap naar het vrouwenpeloton. „Ik heb wel voor het eerst op maat gemaak­te schoenen. Daarvoor maken ze met gips een mal van je voet. Het is net als happen bij de tandarts.

In het vliegtuig moeten de ijzers in het bagageruim, maar de schoe­nen gaan mee in de handbagage.”

Aan de voorbereiding ligt het niet. Je trainde met IreenWüst?

„We waren deze zomer op trai­ningskamp in St Moritz, samen met TVM. Een project van NOC*NSF. Ik was gekoppeld aan IreenWüst. Ze reden achter ons aan om de techniek te leren. Von­den ze fijn. Op een shorttrackbaan rijden we ze makkelijk naar huis.”

Bron: De Stentor