Loes Gunnewijk: ‘Dit is echt ongelofelijk’
“Dit is echt ongelofelijk”, zegt de Zwolse Loes Gunnewijk kort na de Olympische wegwedstrijd in Londen. “Ik heb dit nog nooit meegemaakt. Het was geweldig om mee te maken. Echt overal stond publiek, 170 kilometer lang. En het is natuurlijk fantastisch dat Marianne Vos goud heeft gewonnen. Wat een topvrouw!”
Voor de Nederlandse formatie verliep de wedstrijd zondagmiddag prima. “Alles ging volgens plan”, vertelt de 31-jarige wegkapitein, die in het eerste gedeelte van de wedstrijd meerdere malen tevergeefs probeerde te ontsnappen uit het peloton. De enige tegenvaller voor de vierkoppige Oranje-ploeg was de val van Loes. “Bij de eerste beklimming van Box Hill wilde ik wat meer naar voren rijden, maar zonder dat ik er erg in had gleed mijn voorwiel opeens weg. Ik reed niet harder dan de andere meiden, het was daar gewoon zeer glad in die bocht. Shit happens!”
“De val kwam wel op een heel vervelend moment, dus dat was wel zuur. Vervolgens heb ik nog geprobeerd om terug te komen, maar dat lukte helaas niet”, aldus de ervaren renster uit Zwolle. In de finale van de wedstrijd kon Gunnewijk dus geen rol van betekenis meer spelen voor Marianne Vos, de Nederlandse kopvrouw die haar favorietenrol meer dan waar maakte. Vos bleef samen met Elizabeth Armitstead en Olga Zabelinskaya uit de greep van het peloton en won uiteindelijk de sprint overtuigend.
“Met nog een paar kilometer te gaan hoorde ik dat Marianne goud had gewonnen, dat was fantastisch. Ik heb op de fiets meerdere malen kippenvel gehad. Het publiek was in de slotkilometers ook ongelofelijk. Overal stonden mensen en ze maakten heel veel geluid. Wat een entourage”, stelt Loes, die van de Nederlandse mannenwielrenners al had gehoord dat de sfeer langs het parcours fantastisch was. “Zij vonden het zelfs indrukwekkend, dat zegt denk ik genoeg. Die mannen zijn immers wel wat gewend. Dit was echt super!”
De enorme regenval tijdens de wedstrijd deerde Loes nauwelijks. “Op een gegeven moment hagelde het zelfs en onweerde het iets. Het was echt Hollands weer, dus dat kwam ons goed uit.” Aan de valpartij hield de Zwolse vooral een zere schouder over. “Die is wat stijf en ik heb wat last van mijn spieren, dus morgen laten we voor de zekerheid even een scan maken. De gouden plak van Marianne verzacht de pijn gelukkig. We gaan nu eerst genieten.”
Bron: SportiefZwolle




