Samen op weg naar Londen 2012

Zij vindt hem ‘ zo gek als een deur’, hij wordt van haar een beetje rustiger. Yvonne Hijgenaar (30) en Roy van den Berg (22) zijn beiden sprinters en verliefd op elkaar.

Zij voelt zich meer sprinter dan ooit. Hij die pas anderhalf jaar op een baanfiets zit, leeft ‘als Eddy Merckx’ voor zijn nieuwe sport. Al werken ze op het NK baanwielrennen in Apeldoorn stoï­cijns ieder hun eigen programma af, Yvonne Hijgenaar en Roy van den Berg profiteren van elkaars aanwezigheid. „We maken elkaar sterker.”

De verbouwing van hun recent aangeschafte appartement in Apeldoorn ligt vanwege de natio­nale titelstrijd eventjes stil. Maar dat het ze, zowel in de liefde als de wielersport menens is, stralen Hij­genaar en Van den Berg uit. „We gaan dichtbij de baan wonen. Iede­re kilometer scheelt reistijd.”

Dat moet op weg naar de Spelen van Londen in 2012 renderen.Want er is, weet het duo, geen tijd te verliezen. „ Het is zo 2012.” Van den Berg maakt, constateert Hijgenaar, ‘reuzensprongen’. Maar feitelijk zit hij pas op de fiets, moet hij nog heel wat inhalen. Bloedserieus: „ Ik leef er helemaal voor, mijn wilde jaren heb ik ge­had.”

Twee jaar terug - ook toen lag er sneeuw - besloot BMX-bonds­coach Bas de Bever met zijn selec­tie eens wat anders te doen. Een training op de wielerbaan in Apeldoorn leverde gemengde reac­ties op. De stoere crossfietsers mis­ten de heuveltjes, vonden het rondjes draaien maar wat saai.

Roy van den Berg etaleerde welis­waar talent, maar sprak destijds van een ‘wijvensport’. Nu is hij één van hen. En maakt hij serieu­ze kans op de Olympische Spelen.

Zijn mening is ondertussen be­hoorlijk veranderd. „Laat ik het er­op houden dat ik wijzer ben ge­worden. Verstand komt met de ja­ren. Ik maak ook in dat opzicht flinke stappen.”

De baansporters moesten even aan hem wennen. Van den Berg heeft een arm vol tattoo’s, draagt bovendien zwarte sokken. Hijgen­aar, lachend: „Dat is zijn handels­merk. En denk maar niet dat hij voor een ander gaat veranderen. Zo is Roy.” Voor beiden vormt de teamsprint de kortste route richting Londen.

Van den Berg heeft aansluiting ge­vonden bij Teun Mulder en Yondi Schmidt, noteert op de 200 meter sprint tegenwoordig al snellere tij­den dan het duo. Hijgenaar was tot een paar jaar terug metWilly Kanis een voorname titelkandi­daat op dit onderdeel, maar Hij­genaar had moeite gelijke tred te houden met Kanis. „Dit jaar gaat het echt weer een stuk beter. Ik fo­cus me helemaal op de team­sprint. In de wereldbeker bleek al dat dat vruchten afwerpt, in Mel­bourne was mijn rondje sneller dan dat van Victoria Pendleton. Ik kan na de start nu ook beter bij Willy in het wiel komen.”

Hijgenaar denkt vooral veel baat te hebben bij de aanpak van de nieu­we bondscoach RenéWolff. „Hij is de redding voor mijn carrière.”

Deze zomer trok de baanselectie met de Duitser van sprinttoernooi naar sprinttoernooi. „We hebben in Rusland gereden, voor lege tri­bunes maar met veel prijzengeld. En in Amerika, vol spektakel en enthousiast publiek. Ik leef nu twaalf maanden lang als sprinter. Andere jaren reed ik ’s zomers wegwedstrijden. Meestal ontbrak het me de eerste maanden op de baan aan snelheid, ik reed de halve winter achter de feiten aan.”

Kan Hijgenaar vergelijkingen met het verleden maken, voor Van den Berg is alles nieuw. Omdat het hem aan expertise op de piste ont­breekt, haalt hij de schade in ach­ter de computer. En dat loont.

Dinsdagavond won Van den Berg de nationale keirintitel. Hij blonk in tactisch opzicht uit, ving zijn te­genstanders op de juiste momen­ten op. „Heb ik niet voor niks hon­derd uur YouTube-filmpjes zitten kijken”, glunderde de voormalig BMX’er.

Bron: de Stentor